เรื่อง หลังบานประตู
ตอนที่ ๑ มดๆ
บานประตูเลขที่ XX เปิดออก
พื้นที่หลังประตู กว้างขวาง สะอาดตา
มีอนุสาวรีย์พระรูปผู้ทรงประสิทธิ์ประสาท
ความขลังของบ้านหลังนี้มานับร้อยๆ ปี
บ้านหลังนี้ ไม่ใหญ่ไม่เล็ก
มีห้องแบ่งเป็นชั้น เป็นแยก เป็นซอย
ซับซ้อนไม่เบา....
ถ้าเดินไม่มีสติ อาจหลงเข้าไปในห้องสนธยาได้
มาหยุดที่ห้อง ๆ หนึ่ง หน้าห้องติดป้าย
‘ห้องมด’
‘ห้องมด”
ทำอะไรนะ
อ้อ เขาเขียนไว้ข้างป้ายชื่อว่า
“เราเป็นมดที่รู้งาน งานของเรา
คือสูดกลิ่นหาแหล่งอาหาร’
นั่นอะไรนะ เห็นหยองๆ แหย็งๆ
ดูน่ารักนะ
ลูกมดนับสิบตัว ถือไม้เท้าเล็กๆ ตัวละอัน
ลูกมดหลายตัวเดินเตาะแตะ ลากไม้กวาดไปตามพื้น
ไม่ได้กวาดพื้นอยู่นะ
แต่นัวเนียกับมดตัวใหญ่กว่าตัวหนึ่งที่ในมือก็มีไม้กวาดอันใหญ่ในมือ
เห็นลูกมดเรียกว่า แม่มดๆๆๆๆๆ
แม่มดดูงง ๆ ดูเวียนๆวนๆ อยู่กับลูกมดกลุ่มนั้น
และมองๆ ไปที่ลูกมดอีกจำนวนหนึ่ง ที่กำลังกระโดดดึ๋งๆเหมือนฝีกบิน
โดยนั่งบนไม้กวาดส่วนตัวที่พาลูกมดบินไปได้วืดหนึ่ง ก็หัวทิ่มพื้น
ลูกมดบางตัวบินเรี่ยดิน บางตัวบินปรู๊ด
แต่พอได้ยินเสียง “แม่มด” ส่งเสียงแปลกๆ มา
บรรดาลูกมด ที่กำลังพยายามบิน
และตั้งตารอให้แม่มดบินพาเขาให้บินสูงต่อได้......
ชะงักและรวมกลุ่มกันทันที
ดูแม่มดกำลังมีปัญหา ไม้กวาดศักดิ์สิทธิ์ ทำไมไม่ออกฤทธิ์
แม่มดไม่รู้จะใช้ไม้กวาดอย่างไร
ดูแม่มดกำลังจะหมดแรงยังไงพิกล
ทันใด เสียงหนึ่งดังขึ้นมา เป็นเสียงแปลกๆ ฮึ่มฮั่ม ฮึ้มฮั่ม
เหมือนในหนังเขย่าขวัญ
ลุกมดทั้งหลายกรูไปรวมกัน เงียบเสียงสนิท
เป็นมดดำๆ ตัวเกร็งๆ ปรากฏกาย
แต่แปลกที่ไม่มีไม้เท้าเฉกเช่นมดตัวอื่นๆ
กวาดสายตาแข็งทื่อไปที่ฝูงมด
แม่มดขยับตัวเคลื่อนเข้าไปหา ด้วยความนอบน้อม
เรียกมดตัวนั้นว่า “ท่านพ่อมด”
ลูกมดตะแคงหูฟัง อยากรู้อยากเห็นว่า
แม่มดกับพ่อมดคุยอะไรกัน
ลูกมดจับความไม่ได้
แต่เห็น.. เห็นพ่อมดพูด แม่มดพยักหน้า หงึกหงัก
บางทีก้มหน้าหงุบหงิบ เสียงอู้ๆอี้ๆ ดังจากลำคอ
บางทีเหมือนจะร้องไห้ ....
ลูกมดมองหน้ากัน ขมวดคิ้ว แล้วค่อยๆขยับตัวถอยออกไปจากที่เดิม
ลูกมดกลุ่มที่ยังใช้ไม้กวาดวิเศษไม่เป็น ขยับไปรวมตัวกันที่มุมห้อง
ชะเง้อมองเมื่อไรแม่มดจะมา
ส่วนกลุ่มบินได้หย๋องแหย๋งก็รวมกันอีกมุมหนึ่ง
เอาหัวทิ่มกันเองเสมือนกำลังส่งสัญญานต่อกัน
ไม่นาน พ่อมดดำ (ที่ไม่มีไม้เท้า) เดินออกมายืนกลางห้อง
กวาดสายตารอบห้อง หลายรอบ แววตาดูแข็งๆ แห้งๆ
แม่มดยืนสงบเสงี่ยมอยู่ข้างหลังพ่อมดดำ
บรรยากาศในห้องมด หลังประตูเลขที่ XX วังเวง.....
C.Manee
คิดเก่ง ทำเป็น พูดได้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น