นี่เป็นอีกชีวิตหนึ่ง ตอนที่ 1/2 วัยเด็ก

ในสมัยก่อน ครอบครัว นอกจากพ่อแม่ (ป๊า ม๊า) ยังมี อาก๋ง อาม่า อยู่รวมกันเป็นครอบครัวใหญ่ อาก๋ง อาม่า และป๊า อพยพมาจากเมืองจีนแผ่นดินใหญ่ ในช่วงที่เมืองจีนมีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง
ความที่อาก๋งเป็นคนจีน จึงมีค่านิยมต่อเด็กผู้ชายแตกต่างกว่าเด็กผู้หญิง บังเอิญว่าผู้เขียนเป็นหลานคนแรก ถึงเป็นผู้หญิงก็ยังรักเป็นพิเศษ แต่ให้แต่งตัวทะมัดทะแมง ใส่กางเกงขาสั้น เป็นเด็กผู้ชาย ในวัยเด็กอยู่กับก๋ง มากกว่าอยู่กับป๊า ทำให้มีโอกาสพบปะกับผู้ใหญ่รุ่นอาก๋งหลายคน รวมทั้งไปโน่นมานี่กับอาก๋งเป็นประจำ ทำให้เป็นเด็กกล้า ไม่ขี้อาย และไม่กลัวคนแปลกหน้า
ประสบการณ์ยามเด็ก มีอิทธิพลต่อพัฒนาการและบุคลิกภาพไม่น้อย
ป๊า ชอบร้องเพลง เล่นซอได้ เพื่อน ๆ ของป๊าหลายคนที่รู้จัก ล้วนชอบร้องเพลง ทำให้ลูก ๆ ชอบร้องเพลงเช่นกัน
ม๊า เป็นแม่ที่ประเสริฐสุด เลี้ยงลูกหกคนด้วยความรัก ความอดทน ให้ความรู้และอบรมให้ลูก ๆ แสวงหาความรู้ตั้งแต่เยาววัยทุกคน
แม่มองเห็นความสำคัญยิ่งในการให้ลูก ๆ ได้รับการศึกษาที่ดีที่สุด ในขณะที่ป๊าเป็นหลักในการประกอบอาชีพ แม่ทำหน้าที่ดูแลทุกคนในครอบครัวอย่างดี จำได้ว่า แม่จะทำอาหารให้อาก๋ง อาม่า ป๊า และลูก ๆ 6 คน ตามที่แต่ละคนโปรดปราน
อาม่า (ย่า)เป็นสตรีจีนที่มีความสวย แต่งตัวเนี๊ยบด้วยเสื้อสีขาว ติดกระดุมคอด้วย นุ่งกางเกงแพรสีดำ ส่วนคุณก๋ง เสื้อเชิตขาว กางเกงสีเทาแก่เกือบดำ คาดเข็มขัด หล่อทุกวัน ป๊าก็แต่งตัวแบบคุณก๋ง มีแม่เท่านั้นที่แปลกไปกว่าคนอื่น ๆ แม่นุ่งผ้าถุง เสื้อกรอมสะโพก แม่ตัดเย็ยเสื้อผ้าเอง และตัดเสื้อผ้าให้ลูก ๆ ด้วย
คุณก๋ง ป๊า หน้าตาหล่อ ตาโต จมูกโด่ง อาม่าก็สวย เป็นผู้ดีเนี๊ยบ แม่เป็นสาวสวยนครชัยศรี แต่! ลูกสาวทั้ง 4 ไม่สวยเท่าแม่ ลูกชายทั้ง 2 ก็ไม่หล่อเท่าก๋งและป๊า
ระลึกถึง อาก๋ง อาม่า ป๊า ม๊า เมื่อวันวา..น อันยาวนาน
ทุกชีวิตเคลื่อนไปข้างหน้า ชะตาชีวิตของแต่ละคนแตกต่างกันไป
หันกลับไปดูความเป็นไปในอดีตบ้าง
เปรียบเทียบกัน อะไรที่ดีขึ้น อะไรที่แย่ลง การใช้ชีวิตมีคุณค่าเพียงใด ทำอะไรที่ดีๆ ให้ครอบครัว ทำอะไรที่ดี ๆ ให้ตนเอง
และแบ่งปันสิ่งดี ๆ ให้ผู้อื่นบ้างหรือเปล่า

นี่เป็นอีกชีวิตหนึ่ง ตอนที่ 1/1 วัยเด็ก

ก่อนปี 2510

เนื่องจากชีวิตในวัยเด็ก เรียนอยู่ในโรงเรียนฝรั่ง ที่มีแต่หญิงล้วน ความสุขความสนุกในการเรียน ก็ตามประสาเด็กผู้หญิง เช้าตรู่ก็ถึงโรงเรียนแล้ว ชอบเข้าโบสถ์ฟังมาแมร์ร้องเพลงและสวดมนต์ ทั้ง ๆ ที่เป็นชาวพุทธ ก่อนเข้าห้องเรียน จะต้องท่องบทคำสอนที่ครูสั่ง เรียกว่า "เอาการ" ถ้าจำไม่ผิด บ่อยมากที่ท่องไม่ได้ เพราะไม่ตั้งใจท่องหรือบางทีก็ไม่ได้ท่อง จึงถูกครูลงโทษตีด้วยไม้เรียว แต่ไม่ค่อยเจ็บเพราะกระโปรงยาว ในสมัยนั้นไม่มีการฟ้องร้องว่าครูตีเด็ก และพ่อแม่ รวมทั้งเด็ก ก็ไม่ได้โกรธครูแต่ประการใด ถือว่าเป็นการอบรมสั่งสอนให้นักเรียนเป็นคนดี ที่จำได้ว่าถูกครูตี ยังจำชื่อครูได้แม่นยำด้วยความรักเสียอีก
ชีวิตในวัยเด็ก จำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง แต่รวม ๆ แล้ว จำได้ว่ามีความสุข ความสนุก มากกว่าความทุกข์ เช้าขึ้นก็ไปโรงเรียน ด้วยรถรางจากบ้านไปถึงสีลม แล้วเดินต่ออีกหน่อยก็ถึงโรงเรียน ตอนยังเล็กอยู่ แม่หรือน้าจะพาไปส่งและไปรับกลับ โตขึ้นหน่อย ก็ขึ้นรถประจำทาง วันหยุด คุณก๋งพาไปรับประทานขนมจีบซาละเปา โดยรถสามล้อ
อาหารการกินสมัยเด็ก ๆ จำได้ว่า แม่ให้ทานไข่ลวกทุกวัน เจาะรูตรงกลางไข่ เหยาะแม็กกี้ แล้วดูดไข่ เป็นของกินที่ชอบ ของกินที่หน้าโรงเรียน จำได้ว่าเป็นขนมปังกระโหลก ผ่ากลางทาด้วยเนย หรือ น้ำพริกเผา มีอาบังขายโรตีใส่นมข้น อาบังขายถั่ว ก็ซื้อกินกันทุกคน
ไม่มีขนมถุงก็อปแก็ป
เช้า ๆ เย็น ๆ นอกจากจะวิ่งเล่นไล่จับแล้ว เน็ตบอลล์ บาสเก็ตบอลล์ เป็นที่สนุกสนานมาก มีการแข่งระหว่างโรงเรียนเครือข่ายด้วย จำได้ว่า แข่งกันจนพี่บางคนถูกถองฟันหัก ถือว่าเล่นกันแรงสุด ๆ แล้ว