สร้างอย่างไรก็ไม่รู้ ฐานรากเป็นอย่างไรก็ไม่รู้แต่....รถวิ่งไปไม่กี่เดือน ถนนเริ่มแตก เป็นหลุม
หลาย ๆ จุด ตลอดเส้นทาง
รถราวิ่งไป ระวังไป โช๊กเสียไป
ขออย่างเดียว ไปให้ถึงปลายทาง
ต่อมา มีคนมาโปะดินหินกรวดยางมะตอย
เอารถบดให้กลมกลืนสักหน่อย
รถบนถนนก็วิ่งไปได้อีกพักหนึ่งสักพักก็เป็นอีก แก้กันอีก รถก็วิ่งไปอีก
ถึงปลายทาง ด้วยความเหนื่อยยาก
การศึกษาของไทย หลักสูตรทุกระดับชั้น
สร้างหลักสูตรอย่างไรก็ไม่รู้ วางรากฐานกันอย่างไรก็ไม่รู้
แต่...ไม่นาน ก็สะท้อนผลว่า...
เด็กไทยด้อยคุณภาพ
ทุกระดับ ประถม มัธยม อุดม เป็นปัญหามาตลอดหลายสิบปี
เด็กไทยก็เรียนไป... เรียนไป....
ขออย่างเดียว ไปให้ถึงปลายทาง
ต่อมา มีบรรดานักการศึกษามาแก้โน่นแก้นี่ แก้หลักสูตร แก้ครู แก้...ปรับไปปรับมาให้กลมกลืนสักหน่อย
เรียกว่าหลักสูตรใหม่ ใช้ไปอีกพักหนึ่ง
สักพักก็เป็นอีก แก้กันอีก ใช้ต่อไปอีก
อย่า !!!!! ทำแบบถนนได้ไหม !!!!
โปรด....ยกเครื่องเก่าทิ้งไปไม่ต้องเก็บซากไว้
เอาคนเก่า ๆ ที่เป็นคนเคยทำออกไป
หาคนใหม่ ๆ ที่มีวิสัยทัศน์ เข้าใจเรื่องการสร้างคน
(ไม่ใช่เข้าใจการศึกษา !!!!!)
มาช่วยกันสร้างหลักสูตรใหม่ถอดด้าม
จะได้ถึงปลายทางแบบฉิว ๆ เสียที
