คนที่ไม่รู้หนังสือ ทำให้ขาดโอกาส
ความเจริญของประเทศต่าง ๆ ในโลกใบนี้ ใช้ตัวชี้วัดคุณภาพของพลเมืองหลัก ๆ 3 ด้าน คือ
สุขภาพและการมีอายุยืนยาว การรู้หนังสือ
และมาตรฐานคุณภาพชีวิต รวมคะแนนแล้วแบ่งออกเป็น 4 ระดับคือ พัฒนาสูงมาก
พัฒนาสูง พัฒนาปานกลาง และพัฒนาต่ำ
กลุ่มที่มีการพัฒนามนุษย์สูงมาก(47 ประเทศ)
ประเทศแรกที่คะแนนสูงสุดในโลก คือ ประเทศนอร์เวย์
รองลงไปตามลำดับ คือ ออสเตรเลีย เนเธอร์แลนด์ สหรัฐอเมริกา
ประเทศญี่ปุ่นอยู่ในกลุ่มนี้อันดับที่ 12
เกาหลีใต้อันดับที่ 15
และประเทศเพื่อนบ้านของเรา สิงคโปร์พลเมืองมีคุณภาพอยู่ในอันดับที่ 26
ของโลก
กลุ่มที่มีการพัฒนาสูง (47 ประเทศ) ประเทศฮังการี
อยู่ในอันดับที่ 48 ประเทศมาเลเซียติดอันดับที่ 61
ประเทศไทยติดอยู่ในกลุ่มที่พลเมืองมีคุณภาพปานกลาง
เป็นอันดับที่ 103 รองจากประเทศจีน ซึ่งอยู่ในอันดับที่ 101 และเพื่อนบ้านของเราคือ
ลาว และกัมพูชา ติดกลุ่มเดียวกับไทย
อยู่ในอันดับที่ 138 และ 139
ส่วนกลุ่มที่พลเมืองมีคุณภาพต่ำ อีก 46 ประเทศ
เริ่มจากหมู่เกาะโซโลมอน
พม่าอยู่อันดับที่ 149 และประเทศสาธารณประชาธิปไตยคองโก
รั้งประเทศสุดท้ายที่คุณภาพต่ำที่สุดในโลก
การรู้หนังสือ อ่านออกเขียนได้ เป็นทักษะพื้นฐานที่สำคัญมากสำหรับมนุษย์ในการทำกิจกรรมทั้งหลายในชีวิต
ให้กับตัวเองและให้แก่สังคม
การรู้หนังสือทำให้มนุษย์สามารถศึกษาหาความรู้ได้มากขึ้น
เมื่อมนุษย์ได้เรียนรู้ ได้รับความรู้ มีความเข้าใจความรู้นั้น
สามารถนำความรู้นั้นไปใช้ สามารถวิเคราะห์
สังเคราะห์และประเมินค่าความรู้นั้น
ก็จะส่งผลต่อไปที่ความรู้สึก ทำให้เกิดความอยากที่จะทำและผลักดันให้เกิดการกระทำขึ้น
ผลจากการกระทำจะต่อยอดขยายผลความรู้จนความรู้ท่วมท้นโลกในขณะนี้ มาจากการรู้หนังสือเป็นทักษะพื้นฐานแรก
ที่ทำให้เกิดการสร้างสรรค์มากมายจนกระทั่งหลาย ๆ ประเทศมีความเจริญก้าวหน้ามาก
ในขณะที่อีกหลายประเทศในโลกใบเดียวกันนี้
ล้าหลังด้วยประชากรผู้ไม่รู้หนังสือมีเป็นจำนวนมาก
จึงเป็นอุปสรรคของการพัฒนาประเทศ
ประเทศของเราอยู่ในกลุ่มที่พลเมืองมีคุณภาพในระดับกลาง
แสดงว่า คนไทยจำนวนไม่น้อยไม่รู้หนังสือ อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้
ซึ่งทำให้ขาดโอกาสในการเรียนรู้
พลเมืองไทยจำนวนไม่น้อยจึงด้อยความรู้ที่จะเป็นฐานในการพัฒนาตนเองและประเทศ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น