ช่วงเริ่มต้นของชีวิต ได้อาศัยร่างกายของคุณแม่
ซึ่งปลอดภัยที่สุด อบอุ่นกายและใจที่สุด
ได้ยินเสียงคุณแม่พูด ได้รู้สึกว่าคุณแม่กำลังเคลื่อนไหว
ได้รับรู้อารมณ์ ตลอดหลายเดือนที่คุณแม่ฟูมฟัก
จนกระทั่งวันที่เราออกมาสู่โลกภายนอก
แม้เราจะไม่คุ้นเคยกับสิ่งแวดล้อมใหม่
แม้เราจะรู้สึกไม่ปลอดภัยเท่าเดิม
แต่ในเวลาถัดมา มีสัมผัสที่นุ่มนวลของใครคนหนึ่ง
ที่โอบอุ้มเราแนบร่างที่แสนจะอบอุ่น
เมื่อเรารู้สึกหิว เราได้รับสิ่งที่ทำให้เราหายหิวจากคนคนนั้น
คนทีโอบอุ้มเราเกือบตลอดเวลา
เรารู้สึกคุ้นเคยเหลือเกิน เป็นเสียงที่เคยได้ยินมาหลายเดือนแล้ว
ได้ยินเสียงที่เรียกตนเองว่า "แม่"
"แม่" เสียงนี้นี่เอง
"แม่" และต่อมา "พ่อ" เป็นผู้ที่ดูแลเรามา
ดูแลทุก ๆ เรื่องในชีวิต
ดูแลเป็นระยะเวลานานมาก
ดูแลจนกระทั่งถึงวันที่ท่านไปสู่สวรรค์
ขอกราบขอบพระคุณ ครูคนแรกผู้ยิ่งใหญ่
ขอให้คุณครู "แม่" และ"พ่อ" ไปสู่ภพภูมิที่สุขสงบยิ่ง
จากลูก ซึ่งเป็นลูกศิษย์ตลอดชีวิตของท่าน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น